بهترین و مطمئن ترین کارگزاران در افغانستان

ضریب اهرمی (leverage)

جفت ارز ها :

فارکس چیست

بازار فارکس Forex یک نوع بازار مالی بوده که در آن سرمایه گذاران اقدام به مبادله ارز های خارجی و کسب سود از این ناحیه می کنند . فعالیت این نوع بازار به صورت غیر متمرکز بوده و مکان مشخصی برای آن وجود ندارد ، سرمایه گذاران با استفاده از کارگزاران و از طریق پلتفرم هایی که آنها در اختیارشان قرار می دهند به این بازار وصل شده و به انجام فعالیت های سرمایه گذاری خود می پردازند .

برای مشاوره بازار بورس فارکس

برای مشاوره بازار بورس فارکس

عناوین اصلی این مقاله

بازار فارکس بعد از بازارهای سرمایه جهانی به وجود آمد و هدف آن وصل کردن بازار ارز های بین المللی به یکدیگر و ایجاد سود برای افراد و سرمایه گذاران در این بازار می باشد . این بازار دارای ویژگی هایی می باشد که آن را از سایر بازار های مالی جدا کرده است که از جمله آن می توان به غیر متمرکز بودن و نبودن مکانی مشخص برای آن اشاره کرد .

سرمایه گذاران در این بازار با استفاده از کارگزاران و پلتفرم هایی که آنها در اختیارشان قرار می دهند و به عنوان واسطه بین آنها و بانک ها و موسسات اقتصادی موجود در این بازار عمل می کنند ، اقدام به سرمایه گذاری و کسب سود می کنند . اما وجود ریسک بالایی که در این بازار وجود دارد و همچنین ناشناس بودن آن برای خیلی از افراد سبب شده تا خیلی از سرمایه گذاران نسبت به فعالیت در این بازار بی میل باشند .

از طرف دیگر به دلیل وجود سود های قابل توجه در این بازار و ویژگی های خاص آن سبب شده تا افراد زیادی در تلاش برای آشنا شدن با این بازار و نحوه فعالیت در آن شوند . در ادامه به بررسی بازار فارکس ، ویژگی ها و اصطلاحات مربوط به آن پرداخته شده است .

فارکس چیست ؟

فارکس ( Forex ) در واقع مخفف بازار تبادل ارز های خارجی ( Foreign Exchange Market ) می باشد و نامی است که برای بازار جهانی ارز انتخاب شد که در سال 1971 آغاز به کار کرد و در سال 1998 روند رو به رشد خود را آغاز کرد .

روش انجام مبادلات در این بازار به این شکل می باشد که فعالان در بازار که شامل موسسات مالی بزرگ ، بانک های مرکزی ، شرکت های بیمه ای ، شرکت های صادرات و واردات و . هستند یک ارز را خریداری کرده و به طور همزمان ارز دیگری را به فروش می رسانند .

در واقع در این بازار معامله گران از طریق شبکه الکترونیکی که به عنوان یک کانال بین بانکی عمل کرده به تبدیل ارز های مختلف به یکدیگر بر اساس یک نرخ مبادله مشخص که به آن ضریب تبادل گفته می شود می پردازند . این ضریب تبادل از طریق برابری عرضه و تقاضای ارز های مختلف بین فعالان بازار فارکس در سراسر دنیا تعیین می گردد .

نوع فعالیت بازار فارکس در شروع کار آن تنها محدود به معاملات جفت ارز ها بود اما به مرور زمان و پیشرفت تکنولوژی امکان معامله انواع فلز های گرانبها ، انواع ارز های دیجیتال ، سهام بورس ها ، نفت و . در آن ایجاد شده است .

حتما بخوانید: صفر تا صد ارز های دیجیتال

ویژگی های فارکس

همانند هر بازار مالی دیگری بازار فارکس نیز دارای ویژگی هایی می باشد که سرمایه گذاران با توجه به این ویژگی ها و شرایط خود تصمیم به سرمایه گذاری کردن و یا امتناع از آن می کنند . برای افرادی که به تازگی قصد وارد شدن به این بازار را دارند لازم است تا به طور کامل این شرایط را مطالعه و آموزش بازار فارکس را دیده تا با آگاهی کامل اقدام به سرمایه گذاری کنند .

بازار بورس فارکس مکان فیزیکی ندارد و به صورت غیر متمرکز کار می کند .

بزرگترین بازار مالی بوده و روزانه حدود 5 تریلیون دلار گردش مالی دارد

سرعت نقد شوندگی در این بازار بسیار بالا می باشد .

برای تحلیل روند قیمتی جفت ارز های مختلف از تحلیل های بنیادی و تکنیکال در بازار فارکس استفاده می شود .

معاملات در بازار فارکس از طریق کارگزاری ( Broker ) هایی که زیر نظر رگولاتوری ها یا همان نهاد های نظارتی فعالیت می کنند ،انجام می گیرد .

انجام مبادلات در بازار بورس فارکس به صورت 24 ساعته و بدون محدودیت می باشد .

از آنجایی که فارکس یک بازار بین المللی می باشد اخبار ها و اتفاقات سیاسی و اقتصادی جهان تاثیر مشهود و قابل توجهی بر نوسانات قیمتی آن دارد .

هزینه انجام معاملات در این بازار نسبت به سایر بازار ها پایین تر می باشد .

استفاده از ضریب اهرمی در انجام معاملات این بازار که یکی از جذاب ترین ویژگی های آن برای سرمایه گذاران می باشد .

نحوه فعالیت در بازار ضریب اهرمی (leverage) فارکس

بازار فارکس نیز مانند سایر بازار های موجود از سه بازیگر اصلی تشکیل شده است که عبارتند از بازار جهانی ، معامله گران شخصی ( Traders ) و واسطه ها که همان کارگزاران می باشند . برای فعالیت در بازار بورس فارکس ابتدا باید در یکی از کارگزاری های موجود ثبت نام کرده و مبلغ مورد نظر خود را به حساب سپرده ضریب اهرمی (leverage) سرمایه گذاری در کارگزاری انتخاب شده به عنوان پشتوانه انجام معاملات واریز کرد .

بعد از واریز کردن مبلغ مورد نظر به حسابی که به نام خود معامله گر است کارگزار نام کاربری و رمز عبوری را در اختیار وی قرار داده تا به وسیله آن بتواند به اطلاعات موجود در نرم افزار یا پلتفرم معاملاتی مربوط به آن کارگزاری دسترسی داشته و به وسیله آن به انجام معاملات در بازار فارکس بپردازد .

لازم به ذکر است که در بازار بورس فارکس هر کارگزاری نرم افزار یا پلتفرم مخصوص به خود را دارد و لزوما همه از یک نرم افزار استفاده نمی کنند . معروف ترین نرم افزار در بین کارگزاران متاتریدر ( Metatrader ) می باشد .

کاربران با استفاده از این نرم ضریب اهرمی (leverage) افزارها اطلاعات قیمتی بازار را به دست آورده و همچنین به انجام عملیات هایی مانند ثبت سفارش خرید ، پیش فروش ، باز یا بسته کردن معاملات و فعالیت هایی از این قبیل در بازار فارکس بپردازد . لازم به ذکر است که معاملات در بازار فارکس بر اساس جفت ارز ها انجام می شود .

همچنین به دلیل ریسک بالایی که در آن وجود دارد و به منظور تحمیل حداقل ریسک و زیان به سرمایه گذاران تازه وارد ، نرم افزاری طراحی شده که به وسیله آن به شبیه سازی بازار بورس فارکس پرداخته شده است . سرمایه گذاران در این نرم افزار که کاملا شبیه به بازار واقعی عمل کرده بدون نیاز به هیچ سرمایه ای شروع به انجام سرمایه گذاری می کنند ، متخصصان به سرمایه گذاران تازه وارد توصیه می کنند تا زمانی که در این نرم افزار به سود مستمر نرسیده اند وارد بازار واقعی نشوند .

بیشتر بخوانید: ساخت حساب در بازار فارکس

معرفی اصطلاحات اصلی بازار فارکس

بازار فارکس دارای اصطلاحاتی می باشد که برای فعالیت در این بازار نیاز است تا از مفهوم آنها و کاربردشان در این بازار مطلع شوید . در ادامه به تعریف تعدادی از این اصطلاحات و کاربردشان در بازاربورس فارکس پرداخته شده است :

نهاد های نظارتی یا رگولاتور ها :

سازمان هایی که وظیفه نظارت بر فعالیت کارگزاران در بازار فارکس و جلوگیری از انجام تخلف توسط آنها را بر عهده دارند . لازم به ذکر می باشد که این نهاد ها نیز تحت نظارت دستگاه اقتصادی کشورهای مبدأ هستند .

از جمله مهمترین نهاد های نظارتی موجود در بازار بورس فارکس می توان به NFA ( آمریکا ) ، FCA ( انگلستان )، FINMA ( سوئیس )، BaFin ( آلمان )، Mifid ( اتحادیه اروپا )، ASIC ( استرالیا )، FMA ( نیوزلند ) و CySEC ( قبرس ) اشاره کرد .

کمیسیون ( Commission ) :

در هنگام انجام معاملات در بازار فارکس بابت نماد ، ضریب اهرمی (leverage) میزان نقدینگی حساب و حجم مبادلات مبلغی از حساب شما کسر می شود که به آن حق کمیسیون یا کارمزد گفته می شود .

اسپرد ( Spread ) :

در بازار بورس فارکس برای هر جفت ارز موجود در این بازار دو قیمت متفاوت وجود دارد یکی قیمت ارز خریداری شده ( ASK ) و دیگری قیمت ارز فروخته شده ( BID ) به این اختلاف قیمت اصطلاحا اسپرد گفته می شود .

سوآپ ( swaps ) :

سوآپ در واقع اصطلاحی می باشد که برای اختلاف بین بهره های بانکی مختلف به کار برده می شود . از آنجایی که معاملات در بازار فارکس از نوع آتی یا CFD می باشد در نتیجه هنگام انجام معاملات مبلغ سرمایه گذاری توسط کارگزاری ها به سرمایه گذاران وام داده می شود .

در پایان یک روز معاملاتی و در زمان تسویه حساب روزانه قرارداد های CFD کارگزاری ها با بانک ها در صورتی که معامله همچنان باز باشد آنگاه سرمایه گذار ملزم به پرداخت مابه التفاوت نرخ بهره به بانک ها و یا دریافت آن می باشد .

ضریب اهرمی ( Leverage ) :

در بازار بورس فارکس نیز مانند سایر بازار های مالی برای انجام شدن معاملات نیازی به پرداخت تمامی مبلغ سرمایه گذاری توسط سرمایه گذار نیست بلکه تنها با پرداخت یک تا دو درصد مبلغ آن مجاز به انجام سرمایه گذاری مورد نظر می شود که به این اعتبار اعطا شده اصطلاحا ضریب اهرمی گفته می شود .

لات( lot ) :

به واحدی که به وسیله آن به تعیین میزان حجم معاملات می پردازند اصطلاحا لات گفته می شود . هر لات برابر با 100 هزار واحد از ارز پایه می باشد که به منظور فراهم آوردن امکان مشارکت تمامی اقشار جامعه در بازار آن را به 100 واحد تقسیم کرده که معادل 0.01 لات و برابر با 1000 واحد است می باشد .

پیپ ( pip ) و پوینت ( point ) :

به واحد اندازه گیری مقدار تغییری که در ضریب تبادل جفت ارز های مختلف به وجود می آید پیپ گفته می شود . در واقع پیپ واحد اندازه گیری میزان نوسانات بازار فارکس می باشد و به هر واحد جا به جایی قیمت در این بازار را یک پیپ می گویند . هر پوینت نیز 0.1 ( یک دهم ) پیپ است که برای اندازه گیری دقیق تر میزان نوسانات قیمت بازار به وجود آمده است .

جفت ارز ها :

در فارکس معاملات به صورت جفت ارز انجام می شود ، به طور مثال ( EUR/USD ) یک جفت ارز بوده که در آن EUR یا ارز اول را اصطلاحا base currency و USD یا ارز دوم را quote currency می نامند . این جفت ارز ها خود در 3 دسته با نام های اصلی ( Major ) ، کراس یا فرعی ( Crosse ) و نوظهور ( Exotic ) تقسیم بندی می شوند . جفت ارزها با نماد اختصاری ( ISO ) دو ارز مشخص می‌شوند .

کارگزاری ( Broker ) :

در بازار فارکس برای وصل شدن سرمایه گذاران به بانک ها و موسسات مالی و اقتصادی مربوطه به منظور انجام معاملات ارزی در این بازار نیاز به یک واسطه است . به این واسطه ها اصطلاحا کارگزار یا بروکر گفته می شود که خود به 4 دسته اصلی به نام های بازار ساز ها ( Market Maker ) یا MM ، بازار اصلی ( No Dealing Desk ) یا NDD ، پردازش مستقیم سفارشات ( Straight Through Processing ) یا STP و پردازش مستقیم بهینه سفارشات ( Electronic Communications Network ) یا ECN تقسیم می شوند .

برای دریافت اطلاعات بیشتر در مورد بازار بورس فارکس در کانال تلگرام سرمایه گذاری عضو شوید ، همچنین کارشناسان مرکز مشاوره سرمایه گذاری دینا نیز آماده اند تا با ارائه خدمات مشاوره سرمایه گذاری تلفنی دینا به سوالات شما عزیزان پیرامون بازار فارکس پاسخ دهند .

در ادامه بخوانید: انواع ارز های دیجیتال

سوالات متداول

1- ✔️ بازار فارکس چه نوع بازاری است ؟

✔️ این بازار برای تبادل ارز های خارجی استفاده می شود که در متن مقاله به توضیح کامل آن و ویژگی های این بازار پرداخته شده است

2- ✔️ نحوه فعالیت در این بازار به چه صورت می باشد ؟

✔️ برای فعالیت در این بازار ابتدا باید یک کارگزاری را انتخاب کنید که در متن مقاله روند آن به طور کامل توضیح داده شده است

3- ✔️ بازار فارکس دارای چه ویژگی هایی می باشد ؟

✔️ این بازار دارای ویژگی هایی می باشد که آن را از سایر بازار های مالی جدا کرده و در متن مقاله به طور کامل این ویژگی ها بیان شده است

اهرم (Leverage)

اصطلاحات مالی و اقتصادی

در دنیای مالی و سرمایه‌گذاری، اهرم (به انگلیسی Leverage) از استفاده‌ی پول قرض گرفته شده به عنوان منبع مالی سرمایه‌گذاری به منظور گسترش پایه‌ی دارایی شرکت و ایجاد بازده سرمایه‌گذاری، حاصل می‌شود.

اهرم، یک راهبرد سرمایه‌گذاری است که وام‌ها یا ابزار‌های مالی مختلفی را به کار می‌گیرد تا پتانسیل بازده سرمایه‌گذاری را افزایش دهد.

اهرم همچنین می‌تواند به بدهی یک شرکت که برای تأمین مالی دارایی‌ها استفاده می‌شود، اشاره کند.

وقتی بگوییم یک شرکت، دارایی یا سرمایه‌گذاری، اهرم بالایی دارد، به این معنا است که بدهی‌های این واحد، از حقوق صاحبان سهامش بیشتر است.

حقوق صاحبان سهام، باقی‌مانده‌ی منافع مالکین از دارای‌های شرکت (با کسر بدهی‌ها) را نشان می‌دهد.

نکته: اهرم، بازده احتمالی را تقویت می‌کند. دقیقاً مانند میله اهرمی که کمک می‌کند وزنه سنگینی را حرکت دهیم.

درک اهرم

اهرم، به‌کار‌گیری بدهی (سرمایه‌ی وام گرفته شده) به منظور انجام یک سرمایه‌گذاری یا پروژه است.

هدف، چند برابر کردن بازده بالقوه‌ی پروژه در نظر گرفته می‌شود. اهرم، همچنین، در صورت افت سرمایه‌گذاری، پتانسیل ریسک منفی را نیز چند برابر می‌کند.

مفهوم اهرم توسط سرمایه‌گذاران و شرکت‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.

سرمایه‌گذاران و معامله‌گران در بازارهای مالی از اهرم برای افزایش چشم‌گیر بازده‌هایی که می‌تواند در یک سرمایه‌گذاری حاصل شود، استفاده می‌کنند.

آن‌ها با استفاده از ابزار‌های مالی مانند قرار‌داد‌های اختیار معامله (آپشن)، قرار‌داد‌های آتی و حساب‌های مارجین، برای سرمایه‌گذاری‌های خود اهرم مالی کسب می‌کنند.

شرکت‌ها می‌توانند برای تأمین مالی دارایی‌های خود از اهرم استفاده کنند.

به عبارتی دیگر، شرکت‌ها می‌توانند به جای صدور سهام برای افزایش ضریب اهرمی (leverage) سرمایه، از سرمایه‌گذاری بدهی (استفاده از وام در سرمایه‌گذاری) در عملیات تجاری خود استفاده کنند.

سرمایه‌گذارانی که با استفاده‌ی مستقیم از اهرم راحت نیستند، راه‌های متنوعی برای استفاده‌ی غیر‌مستقیم از آن پیش رو دارند.

آن‌ها می‌توانند بدون افزایش هزینه‌، در شرکت‌هایی که از اهرم برای تأمین مالی یا گسترش عملیات‌های خود بهره می‌برند، سرمایه‌گذاری کنند.

نکات کلیدی

  • اهرم به استفاده از بدهی (سرمایه‌ی قرض گرفته شده) برای تقویت سود یک سرمایه‌گذاری یا پروژه اشاره دارد.
  • سرمایه‌گذاران از اهرم برای چند برابر کردن قدرت خرید خود در بازار استفاده می‌کنند.
  • شرکت‌ها برای تأمین مالی دارایی‌ها خود از اهرم استفاده می‌کنند: شرکت‌ها می‌توانند به جای صدور سهم برای کسب سرمایه، از بدهی‌ها برای سرمایه‌گذاری در عملیات تجاری و افزایش سود سهامداران خود بهره ببرند.

تفاوت میان اهرم و مارجین

اگرچه این دو مفهوم با یکدیگر مرتبط به نظر می‌رسند (هر دو شامل قرض گرفتن هستند)؛ اما با هم یکسان نیستند.

اهرم به استفاده از بدهی اشاره دارد ولی مارجین، بدهی یا وامی است که شرکت برای سرمایه‌گذاری در سایر ابزار‌های مالی از آن استفاده می‌کند.

یک حساب مارجین، به شما این امکان را می‌دهد تا برای خرید سهام، آپشن یا قرار‌داد‌های آتی، وامی با نرخ سودی مشخص از کار‌گزار دریافت کنید تا بتوانید بازده قابل ملاحظه‌ای کسب کنید.

شما می‌توانید برای ایجاد اهرم، از مارجین استفاده کنید.

مثال‌هایی از اهرم

شرکتی، با جمع‌آوری ۵ میلیون دلار از سرمایه‌گذاران شکل گرفته است. حقوق صاحبان سهام این شرکت ۵ میلیون دلار است.

این همان مقدار پولی است که شرکت می‌تواند برای عملیات خود از آن استفاده کند.

اگر شرکت با وامی ۲۰ میلیونی تأمین مالی صورت دهد، ۲۵ میلیون دلار برای سرمایه‌گذاری در عملیات تجاری و در نتیجه فرصت‌های بیشتری برای بالا بردن حقوق صاحبان سهام وجود خواهد داشت.

برای نمونه، یک اتومبیل‌سازی می‌تواند به منظور ساخت یک کارخانه‌ی جدید، وام بگیرد. کارخانه‌ی جدید، این شرکت را قادر می‌سازد تا تعداد اتومبیل‌های تولیدی خود را افزایش داده و در نتیجه سود بیشتری کسب کند.

ملاحظات ویژه

فرمول‌های اهرم

سرمایه‌گذاران می‌توانند از طریق تجزیه و تحلیل تراز‌نامه، بدهی‌ها و حقوق صاحبان سهام شرکت‌های مختلف را مطالعه کرده و در شرکت‌هایی سرمایه‌گذاری کنند که اهرم را در کسب‌و‌کار خود به کار می‌گیرند.

آماری مانند بازده حقوق صاحبان سهام، نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام و بازده سرمایه به کار گرفته شده به سرمایه‌گذاران کمک می‌کنند تا تشخیص دهند که سرمایه‌ی شرکت چگونه کسب شده و چه مقدار از آن سرمایه، وام گرفته شده است.

برای ارزیابی صحیح این موارد، خوب است در نظر داشته باشید که اهرم انواع مختلفی مانند عملیاتی، مالی و ترکیبی را شامل می‌شود.

تحلیل‌های بنیادی از درجه اهرم معاملاتی استفاده می‌کنند.

درجه اهرم معاملاتی را می‌توان از تقسیم درصد تغییر درآمد شرکت به ازای هر سهم بر درصد تغییر سود پیش از بهره و مالیات طی یک دوره، به دست آورد.

به طور مشابه، می‌توان با تقسیم سود قبل از بهره و مالیات شرکت بر درآمد قبل از بهره و ضریب اهرمی (leverage) مالیات منهای بهره هزینه‌ها ، درجه‌ اهرم معاملاتی را به دست آورد.

درجه اهرم عملیاتی بالا‌تر، به معنای سطح بالا‌تری از نوسان در سود هر سهم (EPS) است.

مدل دوپونت (DuPont)، از «ضریب حقوق صاحبان سهام» برای اندازه‌گیری اهرم مالی استفاده می‌کند.

می‌توان با تقسیم دارایی کل شرکت بر کل حقوق صاحبان سهام، ضریب حقوق صاحبان سهام را به دست آورد. سپس، با ضرب سه عامل: گردش کل دارایی، حاشیه سود خالص و ضریب حقوق صاحبان سهام در یکدیگر، بازده حقوق صاحبان سهام را به دست آورده و درجه‌ی اهرم مالی را از آن نتیجه می‌گیریم.

برای مثال، اگر یک شرکت سهامی عام ۵۰۰ میلیون دلار دارایی کل داشته باشد و ۲۵۰ میلیون دلار ارزش حقوق صاحبان سهام این شرکت باشد، ضریب حقوق صاحبان سهام، ۲.۰ خواهد بود. (۲۵۰ میلیون / ۵۰۰ میلیون)

این موضوع نشان می‌دهد که شرکت فوق، نیمی از کل دارایی‌های خود را از طریق حقوق صاحبان سهام تأمین کرده است. از همین رو، ضریب حقوق صاحبان سهام بیشتر، حاکی از اهرم مالی بالا‌تر است.

اگر بررسی و مطالعه‌ی تحلیل‌های بنیادین طولانی و اساسی، به مذاق شما خوش نمی‌آید، می‌توانید صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک یا صندوق‌های قابل معامله‌ای که از اهرم استفاده می‌کنند را در نظر بگیرید.

صندوق سرمایه‌گذاری مشترک، گونه‌ای از نهاد مالی است که وجوه دریافتی از سرمایه‌گذاران را در مجموعه‌ای از اوراق بهادار سرمایه‌گذاری می‌کند. هر سرمایه‌گذار به نسبت سهم خود در مجموعه، از سود یا ضرر حاصل از این سرمایه‌گذاری سهم می‌برد. درباره صندوق‌های سرمایه‌گذاری اینجا بخوانید

صندوق قابل معامله، گونه‌ای از صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک است که امکان پیروی از بازده یک شاخص معین را ارائه می‌کند. سهام این صندوق‌ها مانند سهام شرکت‌های عمومی، در بورس اوراق بهادار قابل معامله است. درباره صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF) اینجا بخوانید

با به‌کار‌گیری این ابزار‌ها، می‌توانید تحقیقات و تصمیمات مربوط به سرمایه‌گذاری را به متخصصان محول کنید.

معایب اهرم

اهرم ابزاری پیچیده و چند‌منطوره است.

این امر، عالی به نظر می‌رسد و در واقع استفاده از اهرم می‌تواند بسیار سود‌آور باشد؛ اما عکس این موضوع نیز صادق است. اهرم، هر دو سود و ضرر را بیشتر می‌کند.

اگر یک سرمایه‌گذار از اهرم برای ایجاد یک سرمایه‌گذاری استفاده کند و این سرمایه‌گذاری بر خلاف پیش‌بینی سرمایه‌گذار پیش رود، زیان او از زمانی که از اهرم استفاده نشده باشد، بسیار بیشتر خواهد بود.

به همین خاطر، سرمایه‌گذاران معمولاً در ابتدای کار خود، از به‌کار‌گیری اهرم اجتناب می‌کنند تا زمانی که به تجربه‌ی لازم دست پیدا کنند.

در دنیای تجارت، یک شرکت می‌تواند از اهرم برای توسعه‌ی سرمایه‌ی سهام‌دار استفاده کند؛ اما اگر این عمل موفقیت‌آمیز نباشد، بهره هزینه‌ها و ریسک اعتباری پیش‌فرض، ارزش سهام‌دار را نابود خواهد کرد.

این اصطلاح در واژه‌نامه جامع بورسینس منتشر شده است.اصطلاحات دیگر را ببینید.

قصد شروع سرمایه‌گذاری در بورس را دارید؟ اولین قدم این است که افتتاح حساب رایگان را در یکی از کارگزاری‌ها انجام دهید:

برای سرمایه‌گذاری و معامله موفق، نیاز به آموزش دارید. خدمات آموزشی زیر از طریق کارگزاری آگاه ارائه می‌شود:

لوریج چیست و کاربرد ضریب اهرمی چیست ؟ کال مارجین چیست ؟

لوریج چیست

لوریج چیست ؟ لوریج به معنی افزایش اعتبارمالی است که، بصورت امانتی کارگزار یا بروکر، به حساب یا بالانس، معامله گران در زمان معامله اضافه میکند، تا سرمایه گذاران با سرمایه اندک وارد بازار سهام و فارکس بشوند.

در این مبحث توضیحاتی در رابطه با کال مارجین و لات قرار داده ایم.

کاربرد لوریج و یا ضریب اهرمی در بازار سهام و فارکس چیست

فرض کنید معامله گری با مبلغ 100 دلار وارد بازار شود، ولی قصد خرید سهام به انداره 1000 دلار باشد.

برای خرید سهام به این مبلغ باید سرمایه اش افزایش دهد، در اینجا کارگزار یا بروکر اعتباری به معامله گر میدهد تا بتواند وارد معامله شود.

اعتباری که بروکر نسبت به سرمایه شما میدهد، از 1/50⋅1/100⋅1/200⋅1/500 است. (یک به پنجاه، یک به صد، یک به دویست، یک به پانصد)

معامله گر میتواند بسته به نوع اعتباری که بروکر در اختیارش قرار داده، بصورت آزاد انتخاب کند.

روش محاسبه اعتبار

معامله گر 100 دلار، سرمایه و یا بالانس دارد، در زمان تعیین لوریج یک به صد انتخاب کرده است. مقدار اعتباری که بروکر به معامله گر میدهد، 10000 دلار است.

پس در اینجا معامله گر به وسیله اعتبار و یا ضریب اهرمی که کارگزار تا مبلغ 10000 دلاردراختیارش قرار داده میتواند وارد معامله شود.

اگر معامله گر در خرید یا فروش خود سود کرده باشد، کارگزار کاملا سود آن را به معامله گر پرداخت میکند.

ولی اگر معامله اشتباهی انجام داده باشد و وارد زیان شود، بروکر تا مبلغ سرمایه اولیه آن اجازه ضرر میدهد که در اینجا 100 دلار، سرمایه معامله گر است.

اگر بیشتر از آن وارد زیان شود، حساب کال مارجین میشود.

کال مارجین چیست؟

کال مارجین زمانی رخ میدهد که، سرمایه گذار با حجم زیاد وارد معامله بشود و حساب آن تا سرمایه اولیه، وارد زیان قرار بگیرد، در آن زمان حساب به صفر میرسد.

معامله گران عزیز همیشه در زمان ورود به معامله، حتما با تعیین کردن حد زیان، وارد بازار بشوید. اینکار از سرمایه شما محافظت میشه.

نکته ای برای علاقه مندان به بازار سهام های بزرگ

در بازارهای مالی بزرگ مانند فارکس برای وارد شدن معامله، حداقل 1000 واحد باید خریداری کنند.

این موضوع باعث میشود خیلی از افرادی که سرمایه اندکی دارند، نتوانند وارد بازار بشوند.

بروکر و یا کارگزار به معامله گران اعتبار مالی میدهد، که بتوانند به راحتی وارد این بازار شوند.

مقدار واحد استانداردی که میتوان در این بازارها، معامله کرد، یک لات است. که معادل 100000 واحد هست.

1 لات = 100000 واحد
0.1 (یک دهم) لات = 10000 واحد
0.01 (یک صدم) لات = 1000 واحد

سرمایه گذاران میتوانند با مقدار واحد کمتر وارد بازار بشوند، که حداقل آن 1000 واحد میباشد.

قصد دارید با ما در این خصوص ارتباط برقرار کنید؟ فرم زیر را پر کنید تا با شما ارتباط بگیریم.

بهترین لوریج (Leverage) در فارکس | لوریج در فارکس چیست ؟

بهترین لوریج (Leverage) در فارکس لوریج در فارکس چیست ؟

بهترین لوریج (Leverage) در فارکس | لوریج در فارکس چیست؟

لوریج (Leverage) چیست؟

لوریج (Leverage) یا همان ضریب اهرمی اعتباری است که از طرف بروکر به معامله گران داده میشود. با این اعتبار یا اهرم معامله گر میتواند بیشتر از موجودی حساب خود معامله کند. با داشتن لوریج یا اهرم در بازار فارکس ، معامله گر قادر است با استفاده از یک سرمایه محدود در حساب خود ، سرمایه ای بزرگ تر در بازار را کنترل نماید.

مقادیر لوریج ارائه شده توسط بروکرها متفاوت است و میتواند از لوریج 1:1 تا لوریج 1:2000 متفاوت باشد. و معامله گر میتواند به انتخاب خود و با توجه به استراتژی و سبک معاملاتی که دارد یکی از مقادیر لوریج را در هنگام افتتاح حساب ریل در بروکر انتخاب نماید.

هنگام افتتاح حساب واقعی فارکس مقدار Leverage را 1:200 انتخاب کردم. میخواهم بدانم مفهوم لوریج 1:200 ( یک به دویست ) چیست؟

مفهوم لوریج یک به دویست به این معناست که هر 1 دلار حساب شما ارزشی به اندازه 200 برابر دارد یعنی با داشتن 1 دلار ضریب اهرمی (leverage) میتوانید معامله ای به ارزش 200 دلار انجام دهید.

بیشترین لوریج یا کمترین لوریج؟

همانطور که لوریج بالا میتواند سرمایه ای بزرگ تررا در اختیار معامله گر قرار دهد و سود بیشتری را فراهم اورد به همان نسبت نیزمیتواند خطرناک باشد. چرا که این اهرم در ضرر هم به همان میزان بزرگ است. لوریج بالا، سرمایه اولیه کمتری را از سوی ضریب اهرمی (leverage) معامله گر درگیر می کند ، اما میزان ریسک سرمایه را به همان نسبت بالا می برد. افزایش لوریج با بالا بردن ریسک در معاملات نسبت مستقیم دارد . پر واضح است که هر چه از لوریج بزرگتري استفاده کنید میزان نوسانات حسابتان بیشترمی شود(چه در سود و چه درضرر). مثلا شما فرض کنید ماشینی دارید که می تواند با سرعت 250 کیلومتربر ساعت حرکت کند حال این به این معنی نیست که شما حتما نیاز دارید تا با سرعت 250 کیلومتربر ساعت رانندگی کنید!

بهترین لوریج(Leverage) در فارکس

تنها یک فاکتور لوریج بالا نشانه ی یک حساب معاملاتی استاندارد نیست. قبل از اینکه حساب معاملاتی خود را افتتاح کنید ،ابتدا با پشتیبانی بروکر خود صحبت کنید و از ایشان راهنمایی بخواهید که با توجه به استراتژی و سبک معاملاتی شما چه میزان لوریج برای شما مناسب تر است. به طور مثال بروکر آمارکتس از لوریج 1:1 تا لوریج 1:1000 را به مشتریان ارائه میکند .

ثبت نام بروکر گوگل فارکس

با کلیک بر روی بروکر امارکتس ثبت نام کنید و 20 درصد شارژ هدیه ی اضافی دریافت نمایید . و همچنین با دانلود رایگان متاتریدر با انواع لوریج بازار آشنا شوید.

سایر مقادیر لوریج قابل ارائه توسط این بروکر به شرح زیر است :

بهترین لوریج(Leverage) در فارکس

بیشترین لوریج بروکر را انتخاب کنیم یا کمترین را؟

برای درک بهتر این موضوع ابتدا بیایید تا کمی با مفهوم مارجین margin آشنا شویم:

Margin مارجین چیست؟

مارجین مقدار سرمایه ی درگیر برای یک پوزیشن میباشد. مقدار سرمایه ای که بعد از گرفتن معامله ی جدید ، برای ضمانت باز ماندن آن پوزیشن توسط بروکر کنار گذاشته می‌شود ؛ به زبان ساده مانند وثیقه نگهداری می کند. مقدار مارجینی که برای هر پوزیشن درگیر می شود ، به مقدار لوریج leverage حساب بستگی دارد.

نکته مهم : هر چقدر مقدار لوریج leverage حساب کمتر باشد ؛ مقدار مارجین Margin بیشتری برای معاملات درگیر میشود.

در مقابل هر چقدر مقدار لوریج leverage حساب بیشتر باشد ؛ مقدار مارجین Margin کمتری برای معاملات درگیر میشود.

بنابراین مشخص است که اهرم و مارجین رابطه عکس با یکدیگردارند ، هرچه قدر اهرم leverage بیشتری انتخاب کنیم ، مارجین کمتری استفاده خواهیم کرد.به این دلیل که شخص تریدر ، برای معاملات خود کمتر از سرمایه خودش استفاده میکند و بنابراین پول بیشتری از بروکر قرض میگیرد.

تفاوت مارجین و لوریج

فرض کنید شما یک حساب 2000 دلاری ریل در بروکر افتتاح کرده اید، این حساب از نوع استاندارد باشد و اهرم یا لوریج حساب برابر با 1:100 ( یک به صد) انتخاب شود. حال اگر شما یک معامله با حجم 1 لات Lot باز کنید مقدار مارجین درگیر برای این پوزیشن مبلغ 1000 دلار خواهد بود. بنابراین مقدار فری مارجین Free margin شما 1000 دلار است. یعنی هنگامی که شما معاملاتی با حجم 2 لات Lot باز میکنید مقدار مارجین درگیر برای پوزیشنها مبلغ 2000 دلار است و فول مارجین درگیر معاملات است و اجازه ی گرفتن معامله ی جدیدی ندارید تا زمانی که بخشی یا تمام معاملات خود را کلوز کنید تا مقدار مارجین شما آزاد شود.

اگر شما معامله گری هستید که همیشه طبق فرمول مدیریت سرمایه معامله میکنید برای شما تفاوتی ندارد که لوریج زیاد را انتخاب کنید یا لوریج کم را. زیرا در معاملات خود از مقدار لات کم استفاده کرده و محتاط عمل میکنید بنابراین مشکل «کمبود مارجین» برای شما پیش نمیاید. افرادی که از مقدار لات بالا استفاده میکنند و عموما خارج از مدیریت سرمایه ترید میکنند به حساب با «لوریج زیاد» نیازمندند زیرا همانطور که قبلا گفتیم در حسابهایی که مقدار لوریج leverage حساب بیشتر باشد ؛ مقدار مارجین Margin کمتری برای معاملات درگیر میشود. در نتیجه مارجین آزاد برای افراد ریسک پذیر اهمیت زیادی دارد.

پیشنهاد میکنیم مطلب پر طرفدار « الگوهای خطی کلاسیک » را نیز در سایت گوگل فارکس مطالعه فرمایید.

معامله گر روزانه در بازارهای مالی به چه کسی گفته می شود؟

معامله گر روزانه چیست؟

معامله گر روزانه در بازارهای مالی به چه کسی گفته می شود؟

یک معامله‌گر روزانه به شخصی گفته می‌شود که معاملات خریدوفروش با حجم‌های بالا را جهت سرمایه‌گذاری انجام می‌دهد. این دسته از معامله‌گران معاملات خود را براساس حرکات قیمتی روزانه انجام می‌دهند. این حرکات قیمتی ناشی از نوسانات ایجاد شده در مقدار عرضه و تقاضا ناشی می‌شوند. این نوسانات خود از خریدوفروش دارایی مدنظر حاصل می‌شوند.

اگر به طور اتفاقی با دیجی کوینر آشنا شده اید و هیچ اطلاعاتی در مورد بازارهای مالی ندارید پیشنهاد می‌کنیم قبل از مطالعه ادامه مطلب، مقاله «بازارهای مالی چیست؟» را مطالعه نمایید.

نکات مهم:

  • یک معامله‌گر روزانه کسی است که معاملاتش را براساس استراتژی‌های روزانه انجام می‌دهد تا بتواند از تغییرات سهم دارایی مدنظر خود سود کسب کند.
  • معامله‌گران روزانه از تکنیک‌های متعددی جهت سرمایه‌گذاری حین نوسانات بازار استفاده می‌کنند.
  • معامله‌گری روزانه می‌تواند یک دید سودآور برای معامله‌گران باشد، اما در عین حال ریسک بالاتر و عدم قطعیت بیشتری را نیز دربرمی‌گیرد.

مبانی یک معامله‌گر روزانه

هیچ تأییدیهٔ خاصی برای تبدیل شدن به یک معامله‌گر روزانه مورد نیاز نمی‌باشد. بلکه این دسته از معامله‌گران با توجه به تناوب معاملات خود در این دسته قرار می‌گیرند. سازمان تنظیم مقررات صنعت مالی (Financial Industry Regulatory Authority – FINRA، سازمانی غیردولتی است که قوانینی در زمینهٔ شرکت‌های کارگزار و کارگزاری‌های ثبت‌شده در ایالات متحده آمریکا تدوین و تصویب می‌کند.) و بورس نیویورک (NYSE – New York Stock Exchange که بزرگترین مجموعهٔ بورسی در سراسر جهان می‌باشد.) معامله‌گران روزمره را کسانی می‌دانند که در طی بازهٔ زمانی 5 روزه تعداد 4 معامله یا بیشتر انجام دهند. فعالیت معامله‌گران روزانه در طی این مدت 5 روزه حدود 6% از کل فعالیت‌ها در طی این بازه زمانی را تشکیل می‌دهد که باعث می‌شود شرکت کارگزاری این معامله‌گر را در دستهٔ معامله‌گران روزانه قرار دهد. معامله‌گران روزانه نیازمند به مدیریت سرمایه و مارجین خود می‌باشند. (مارجین یا حاشیه به مقداری پول گفته می‌شود که کارگزار تا زمان بسته شدن و یا انجام شدن یک معامله نزد خود نگهداری می‌کند.)

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد مارجین می‌توانید از مطلب آموزشی «خرید با مارجین چیست؟» دیدن نمایید.

معامله گر روزانه در بازارهای مالی به چه کسی گفته می شود؟

یک معامله‌گر روزانه همهٔ معاملات خود را تا پیش از پایان یافتن روز معاملاتی خود می‌بندد و هیچ معامله‌ای را طی شب باز نگه نمی‌دارد. اثربخشی فعالیت‌های یک معامله‌گر روزمره می‌تواند وابسته به تفاوت نرخ خرید و فروش، کمیسیون‌های دریافتی، هزینه‌های اخبار لحظه‌ای و برنامه‌های تحلیل‌گر بازار باشد. یک معامله‌گر روزانه (مرجع) موفق نیازمند دانشی گسترده و تجربه بالا می‌باشد. یک معامله‌گر روزانه از روش‌های متعددی برای گرفتن تصمیمات معاملاتی بهره می‌برد. برخی از معامله‌گران روزانه نیز از برنامه‌های معامله‌گری کامپیوتری جهت محاسبه حالت‌های مختلف ممکن در بازار و بررسی تکنیکال بازار استفاده می‌کنند. در حالی که دسته‌ای دیگر از این معامله‌گران با اعتماد به ضریب اهرمی (leverage) دانش و غریزه خود معامله می‌کنند.

یک معامله‌گر روزانه علاقه‌مند به بررسی حرکات قیمتی و الگو ها در نمودار می‌باشد. این برخلاف معامله‌گرانی است که صرفاً از تحلیل بنیادی (Fundamental Analysis) برای بررسی پتانسیل رشد سهم در طولانی مدت استفاده می‌کنند تا در مورد خرید، فروش یا نگه داشتن سهم مدنظر تصمیم بگیرند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد تحلیل فاندامنتال می‌توانید از مطلب آموزشی «تحلیل بنیادی یا تحلیل فاندامنتال چیست؟» دیدن نمایید.

نوسانات قیمت و متوسط محدودهٔ معاملاتی روزانه (Average Daily Range) برای یک معامله‌گر روزانه بسیار مهم هستند. یک سهم باید حرکت قیمتی قابل توجهی داشته باشد تا معامله‌گر روزانه بتواند به سود دست پیدا کند. حجم معاملاتی و نقدینگی نیز دو عامل کلیدی دیگر محسوب می‌شوند زیرا محاسبه صحیح نقاط ورود و خروج برای یک معامله‌گر روزانه به جهت به‌دست آوردن سودهای کوچک به‌ازای هر معامله ضروری هستند. سهم‌هایی با محدودهٔ معاملاتی روزانه کوچک و یا حجم‌های معاملاتی پایین گزینهٔ جذابی برای یک معامله‌گر روزانه محسوب نمی‌شوند.

تکنیک‌های معامله‌گری روزانه

معامله‌گران روزانه از رخدادهایی که می‌توانند باعث ایجاد حرکات کوتاه‌مدت در بازار شوند آگاهی دارند و بازار را بدین منظور رصد می‌کنند. معامله کردن براساس اخبار یک روش محبوب محسوب می‌شود. اعلان‌های زمان‌بندی شده‌ای مانند وضعیت‌های اقتصادی، درآمد شخصیت‌های حقوقی و یا نرخ بهره مواردی هستند که بر روی انتظارات بازار و روانشناسی بازار تأثیر مستقیم دارند. بازارها به‌خصوص زمانی که این انتظارات برآورده نشده‌اند و یا بیش از حد برآورده شده‌اند، واکنش‌های قوی‌ای را به‌شکل حرکات ناگهانی و قابل‌توجه قیمت نشان می‌دهد که معامله‌گران روزانه می‌توانند سود مناسبی از این حرکات قیمتی ببرند.

یک تکنیک معاملاتی دیگر را محو کردن شکاف قیمتی بازار نام دارد. زمانی که بازار با یک شکاف قیمتی یا گَپ (Gap) نسبت به قیمت روز قبل باز می‌شود، معامله‌گران می‌توانند سفارشی را در خلاف جهت گپ صورت گرفته انجام دهند. به این روش تکنیک محو شکاف قیمتی می‌گویند. در طی روزهایی که هیچ اخبار یا شکاف قیمتی وجود ندارد، معامله‌گر روزانه به بررسی روند کلی بازار می‌پردازد. اگر او انتظار حرکت رو به بالا قیمت‌ها را داشته باشد، اقدام به خرید سهم‌هایی می‌کند که نشانه‌های رشد خوبی دارند در انتهای حرکت‌های اصلاحی می‌کند.

اگر روند کلی بازار رو به پایین و نزولی باشد، این معامه‌گران اقدام به فروش سهامی می‌کنند که با نوسانات قیمتی ضعف خود را نشان می‌دهند. بیشتر معامله‌گران روزانه مستفل ساعات کاری روزمره‌ای در حدود 2 تا 5 ساعت دارند. معمولاً آنها طی ماه‌ها پیش از ورود به بازار با معاملات شبیه‌سازی شده تمرین می‌کنند. آنها بردها و شکست‌هایشان در بازار را تحت نظر می‌گیرند و تلاش ضریب اهرمی (leverage) می‌کنند تا تجربه کسب کرده و هر چه بیشتر بیاموزند.

مزایا و معایب معامله‌گری روزانه

مهم‌ترین مزیت معامله‌گری روزانه این است که بازار در این حالت کمتر تحت تأثیر اخبار ناگهانی قرار می‌گیرد و پتانسیل تغییرات ناگهانی در بازار کمتر از حالات دیگر می‌باشد. این اخبار ناگهانی شامل گزارشات درآمدی و اقتصادی اساسی، به‌روزرسانی‌های کارگزاری‌ها و البته اتفاقاتی که پیش از بسته شدن یا باز شدن بازار رخ می‌دهند می‌شود.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد تحلیل مالی می‌توانید از مطلب آموزشی «تحلیل مالی چیست؟» دیدن نمایید.

معامله گر روزانه در بازارهای مالی به چه کسی گفته می شود؟

معامله‌گری روزانه تعدادی مزیت دیگر نیز به ما پیشنهاد می‌دهد. یک مزیت نیز استفاده از دستورهای حد ضرر نزدیک به قیمت‌های بازار می‌باشد. در این حالت می‌توان حد ضرر را جابه‌جا کرد تا معاملهٔ خرید ما وارد ضرر نشود. مزایای دیگر شامل دسترسی به مارجین بیشتر و بنابراین لورِیج‌های بالاتر می‌باشد. (ضریب اهرمی – Leverage – در بسیاری از کارگزاری‌های معتبر جهانی به‌خصوص در بازار فارکس وجود دارد و معامله‌گر می‌تواند با انتخاب ضریب اهرمی مدنظر خود حین باز کردن حساب، از امکانات این ضریب اهرمی حین معامله استفاده کند. اگر شخصی حسابی با لوریج 1:100 (یک به صد) باز کند، می‌تواند به ازای هر یک دلار سرمایهٔ واقعی‌ای که دارد 100 دلار معامله در بازار انجام دهد. این موضوع خود می‌تواند موجب سودهای زیاد و البته، ضررهای سنگین نیز شود. لوریج‌ها در انواع 1:10، 1:50، 1:100 و حتی 1:500 نیز موجود است که مرسوم‌ترین نوع این ضریب اهرمی، همان نسبت 1:100 می‌باشد.) همچنین معاملات روانه، فرصت‌های یادگیری بیشتری برای معامله‌گران فراهم می‌کند.

با این وجود، در کنار مزایای ذکر شده، معایبی نیز در این روش معامله‌گری وجود دارد. در حالی که معامله‌گری روزانه می‌توان بسیار سودده باشد، باز هم شامل ریسک‌های بسیاری است. از نکات منفی این روش می‌توان به زمان طولانی برای کسب سود اشاره کرد، در بعضی مواقع نیز ممکن است به معامله‌گر هیچ سودی تعلق نگیرد. زیرا بازار به‌صورتی متفاوت با پیش‌بینی‌های او جلو رفته است. همچنین، قیمت کمیسیون دریافتی نیز در این روش افزایش می‌یابد و این خود می‌تواند باعث کاهش سود مورد انتظار معامله‌گر شود.

نکات مثبت معامله‌گری روزانه:

  • معاملات معمولاً در پایان هر روز بسته می‌شوند، و کمتر تحت تأثیر اخبار ناگهانی شب هنگام قرار می‌گیرند.
  • حد ضررهای قابل جابه‌جایی معاملات را از آسیب حرکات شدید قیمتی محفوظ می‌دارند.
  • معامله‌گران عادی دسترسی به‌سطوح اهرمی بالا و نرخ‌های کمیسیونی کمتر دارند.
  • تعداد متعدد معاملات به معامله‌گر امکان یادگیری و کسب تجربهٔ بیشتری می‌دهد.

نکات منفی معامله‌گری روزانه:

  • معاملات پشت سر هم باعث افزایش هزینه‌های کمیسیونی می‌شود.
  • انجام این نوع معامله‌گری در برخی دارایی‌ها مانند صندوق‌های متقابل (Mutual Funds) ممکن نمی‌باشد. (صندوق‌های متقابل به صندوق‌هایی اطلاق می‌گردد که تعدادی سهامدار و معامله‌گر گرد هم آمده و سهم‌های آنها به‌صورت حرفه‌ای مدیریت می‌شود)
  • ممکن است زمان کافی برای فهم سودده بودن یک معامله باز وجود نداشته باشد و در نتیجه معامله‌گر این معامله را می‌بندد و از آن خارج می‌شود.
  • ضررها می‌توانند به‌سرعت زیاد شوند. به‌خصوص اگر از مارجین بالا استفاده شود. مارجین کال یک ریسک اساسی در این روش می‌باشد.

(مارجین کال – Margin Call؛ زمانی رخ می‌دهد که قیمت یک ارز، آنقدر افت کند که عملاً میزان ضرر از موجودی حساب شما بیشتر شود. در این حالت حساب شما بسته شده و شما به اصطلاح بازار “کال” می‌شوید. این اتفاق برای کسانی که از دستورات حد ضرر استفاده نمی‌کنند بسیار شایع است.)

تیم تحریریه دیجی کوینر

این مقاله به کوشش هیئت تحریریه دیجی کوینر تولید شده است. تک تک ما امیدواریم که با تلاش خود، تاثیری هر چند کوچک در آگاه سازی فعالان حوزه رمز ارزها و بازارهای مالی داشته باشیم.

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو به دکمه بالا